» BLOG 72: Burn-in of Burn-out?

26 apr, 2017

“Kok heeft de meest stressvolle baan” kopte het Algemeen Dagblad twee weken geleden.
Over de werkdruk in het onderwijs bleek al veel geschreven maar over de stressvolle kok nauwelijks en dat vond de krant best verrassend, zo werd er gesteld.


Toen ik als kok werkte hoorde ik vreemd genoeg nooit mensen over een burn-out.
En nu ik al ruim 15 jaar buiten de horeca werk hoor ik het de laatste jaren zeer regelmatig om mij heen.
Mensen die er helemaal door heen zitten en het is zeker niet aan een bepaalde leeftijd categorie gebonden Het overkomt jong en oud.

Ik las dat de grootste oorzaak van een burn-out is dat je uit evenwicht raakt door een traumatische of ingrijpende gebeurtenis in je leven.
Je verliest het evenwicht omdat je de ‘Coping stijl’ onvoldoende beheerst zo las ik op internet.
‘Coping stijl’ is dus de manier hoe je met negatieve elementen kan omgaan. Wat je vroeger bijvoorbeeld wel kon maar nu niet meer zo goed lukt.
Iedereen komt negatieve elementen tegen die soms erg pittig zijn om mee om te gaan. Je kan er van alles bij bedenken.

Sommige elementen hebben helemaal geen impact, behalve op de lachspieren misschien.
Dat zijn eenvoudige elementen die iemand negeert of schouderophalend achter zich laat.
Ik bedoel, laatst was ik met mijn kinderen in het sub tropisch zwembad van een vakantiepark en daar liepen twee Duitse dertigers met een opgetrokken Bjorn Borg boxershort onder hun zwembroek voorbij.
Je weet wel, de elastiekband die sierlijk boven de zwembroek uit prijkt met de buik aan de voorkant eroverheen.
Die onderbroeken-trend is al jaren voorbij en toch stappen sommige individuen nog triomfantelijk met deze combinatie uit het kleedhok. Gewoon een gênant elementje wat natuurlijk geen Burn-out materiaal is.

Je hebt bijvoorbeeld negatieve elementen op de werkvloer die mensen uitfoeteren alsof ze Gordon Ramsey zijn. Je herkent ze al van kilometers afstand. Ze mailen je op de meest onmogelijke tijden om klaarblijkelijk over te brengen dat ze heel hard werken en volledig in ‘control’ zijn. Veelal zijn het nog managers ook die een sleutelpositie bekleden binnen de organisatie.
Bij tegenspraak gaan hun oogleden trillen en begint een vulkaan vol verwijten te erupteren.
Je hebt dan ook een flinke dosis ‘Coping stijl’ nodig om met zulke onzekere types om te gaan.
Het zijn individuen die de werksfeer flink kunnen verstoren.

In de keuken gaat het er ook luid en duidelijk aan toe. Dat is op zich helemaal niet erg.
Maar dat kan alleen als het moraal hoog is van het hele team. Dan mag er best een hard woordje vallen zolang je het direct na de service maar met elkaar bespreekt.
De lucht klaren net zoals boter voor het bakken zeg maar. De eiwitten scheiden van het vet om verbranding tegen te gaan.
Werken aan het moraal van het team houdt de loyaliteit hoog en dan heeft iemand helemaal niet veel ‘coping stijl’ nodig.
Ik krijg bijvoorbeeld eerder last van verbrande eiwitten als ik een klantenservice van een internet provider of wat dan ook moet bellen.
Die vergen soms het uiterste van mijn eiwit gehalte zeg maar.

Ik bedoel, het zal vast aan mij liggen maar fancy ICT systemen komen de efficiëntie zeker niet altijd ten goede.
Althans, het lukt mij zelden om binnen drie kwartier klaar te zijn wanneer ik bel met een redelijke normale vraag.
Zo belde ik onlangs met mijn internetprovider omdat ik een nogal klapperende internetverbinding had.
Na een rustpauze intro van drie kwartier in de wachtstand was ik uiteindelijk aan de beurt.
“Oh meneer, ik ziet het al!” zei de vriendelijke medewerker hoopvol.
“U heeft een single band modem en dat moet natuurlijk een Dual band modem zijn.” “Ik maak het even in orde voor u en dan sturen wij u gewoon een nieuwe modem toe.”

Het kleine uurtje aan de telefoon bevatte slechts enkele minuten effectieve oplostijd. Dat is net zoiets als bij de douanecontrole op Schiphol. Je staat een uur in de rij te zenuwen om vervolgens in 2 minuten gecontroleerd te zijn.
Het principe ‘Attention economy’ is bij veel bedrijven nog niet bekend maar toch zie je het al om je heen. In de muziek industrie bijvoorbeeld wordt het al veelvuldig toegepast. 70% van de intro muziek is al veel korter dan vroeger. Neem maar eens de echte dance classics als voorbeeld. Die heel lange intro’s hoor je bijna niet meer. Wat houdt ‘Attention economics’ precies in?

Om het heel kort uit te leggen gaat het over het vasthouden van iemands aandacht.
‘Attention Economics’ behandeld de aandacht van iemand als een schaarse grondstof zeg maar.
Attentie is een bron waar iemand maar weinig van heeft , dat is het principe.
Misschien helpt het wel heel goed op de werkvloer en krijgen de negatieve elementen zo veel minder aandacht. Scheelt misschien wel een hoop Burn-outs!
Ik mag de klantenservice nog een keertje bellen want de modem is helaas niet geleverd.
Maar wat mij betreft draaien ze een lekkere lange intro van een goede dance klassieker als wachtmuziek…
dan zie ik er een stuk minder tegenop!

Cya!

Eén reactie op “BLOG 72: Burn-in of Burn-out?”

  1. John Toxopeus schreef:

    Kees, wat kan jij schrijven. Veel, maar ook goed.
    Ik heb voor mijn pensionering als vakbondsman in de horeca gewerkt. Ik lees dus veel herkenbaars. Laat me weten als je het boek dat ik over mijn vakbondsloopbaan schreef wilt hebben. € 10,- voor jou; geen portokosten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *