» BLOG 75: #IKOOK Avant la Lettre

01 mei, 2018

De meest gestelde vraag die ik krijg is: “Kan jij nog van het eten genieten als je uit eten gaat?” Ik vermoed dat er ergens op mijn voorhoofd staat dat ik dat niet kan…

…maar toegegeven heb ik misschien oog voor een aantal aandachtspuntjes als ik ga uit eten. Zo snap ik nog steeds niet wanneer men bij het mandje stokbrood een bakje koude boter doet. Niet te smeren dus. Waar ik trouwens helemaal niets mee heb zijn die plankjes brood die je zelf aan tafel moet snijden met een klein steakmesje. Ik vind dat zo’n verschrikkelijk concept. De hele boel onder de kruimels na al dat gehannes aan tafel.
Even voor de duidelijkheid, ik ben geen recensent die de voorgeschotelde gerechten gaat ontleden en beoordelen. Net zo min gedraag ik me als een journalist van het AD die zichzelf heeft uitgeroepen tot oliebollentester maar zelf nog geen bol kan bakken. Als ik ga uit eten wil ik genieten van de combinatie; sfeer, ambiance en de mensen aan tafel. Het eten en drinken is dan gewoon een fijne bijkomstigheid en ik denk serieus dat het niet alleen maar draait om de portretjes op je bord.

Neem nu bijvoorbeeld al die fantastische kookprogramma’s die je bijna op elke zender ziet vandaag de dag. Watertandend toch? Zo hebben we er inmiddels weer een nieuwe bij  gekregen zoals ‘Superstar Chef’, helemaal geweldig! Nog spectaculairder dan alle andere programma’s door een heel peloton van sterrenchefs en BN’ers bij elkaar te zetten die de strijd met elkaar aan gaan onder toeziend oog van Sergio Herman en zijn top secondanten. Maar hoe mooi, groots of exclusief er ook wordt uitgepakt ik kan ook erg genieten van bijvoorbeeld ‘Koken met Bio’. Nu is mijn laatste blog alweer een tijdje geleden maar zeker niet zo lang geleden als ‘Koken met Bio’. Dit is een kookprogramma uit de jaren ’90 die nog gewoon op de televisie te zien was. Toen ik onlangs de TV zenders op een hotelkamer in Duitsland afliep kwam ik toevallig bij Bio terecht. Het programma heet ‘Alfredissimo’ waarin Alfred Biolek zijn gasten hun lievelingsgerecht laat klaarmaken.
De aflevering die ik zag heette ‘Koken met Bio en Rita Süssmuth’ met het thema ‘Pfannekuchen mal anders’. De hele aflevering is nog te zien op Youtube ook, fantastisch! Ik heb ademloos zitten kijken naar hoe professor Dr. Süssmuth een absoluut onsmakelijke pannenkoek van patat maakte. Sterker nog, Deze pannenkoek plakte zo vast aan de pan dat ze hem er geen eens uit kreeg. Dit is echt reality zonder enige beïnvloeding. Niks het perfecte plaatje, gewoon puur natuur televisie zonder dat de regie alle onvolkomenheden eruit heeft gehaald. Want laten we eerlijk wezen, we worden continue beïnvloed.

Voorbeeld: twee weken geleden kopte de NOS nog dat de toezichthouder strenger gaat controleren op het toegevoegde water in vlees en vis en of dat wel op het etiket vermeld staat. Soms wordt er wel meer dan 50% water toegevoegd.
Ander voorbeeld: Die mooie kreten op de verpakkingen dat er bijvoorbeeld 0% vet in zit, klinkt gezond natuurlijk, ware het niet dat de fabrikant om de smaak te compenseren weer suiker toevoegt. Of wanneer je overweegt om een product te kiezen wanneer er op de verpakking staat dat er geen suiker is toegevoegd. Dan ik kan je vertellen dat er volgens de wet géén suiker tijdens het productieproces mag worden toegevoegd maar dat het wordt omzeilt door er vruchtensap of concentraat aan toe te voegen, want dat mag weer wel!

Alfred had in de jaren ‘90 vast geen last van beïnvloeding, althans niet van social media. Wat een vrijheid moet dat zijn geweest. Ik bedoel, als restaurant eigenaar heb je met zoveel dingen naast je werk rekening te houden. Negatieve beoordelingen op IENS of welke ander platform dan ook, de AH restaurant zegels die menig uitbater zakelijk gezien verplicht mee te doen om geen klandizie mis te lopen maar die op zijn beurt weer een eenvoudig keuzemenu aanbied naast de menukaart om aan de zegelhouders toch nog iets te kunnen verdienen.
Is het je opgevallen, dat wanneer je regelmatig uit eten gaat, Facebook je berichtjes stuurt of je een recensie wilt invullen van een restaurant terwijl je er niet eens zit? Je staat er alleen in de buurt! Dat schijnt weer te maken te hebben met het algoritme die ze toepassen. Google doet dat ook. Als je een bepaald traject regelmatig aflegt dan krijg je spontaan meldingen, zelfs als je vrij bent, dat er op dat traject weinig verkeer is bijvoorbeeld. Sterker nog, als je een tijdje bewust of onbewust niet actief bent op Facebook dan raakt het algoritme denk ik in de stress en gaat je allerlei berichtjes sturen om je weer te lokken met vriendschap voorstellen of in mijn geval een bericht over hoe ik ervoor kan zorgen dat meer mensen een bericht sturen naar IKOOK Cooking door een promotie te plaatsen.

Op woensdagavond, wanneer een van mijn jongens traint voor schermen, zit ik veelal op de tribune naast Paul, een van de andere schermvaders, hij is een echte Facebookgoeroe en hij probeerde mij laatst uit te leggen wat een goede post is.
“Nou Kees, als je 5% likes op je bericht krijgt t.o.v. je bereik heb je een zeer goede Post gedaan!”
“Maar hoe maak ik dan een goede Post?” vroeg ik.
“Dat heeft te maken met je engagement rate, dat zijn goede indicatoren voor Share, Likes en Comment gedeeld door de reach!”. Ik zat wat onbegrijpelijk voor mij uit te staren terwijl hij me aankeek alsof het niet simpeler uitgelegd kon worden. Hij deed een zeer dappere poging om mij uit te leggen dat het organische bereik, fan bereik en de ‘engagement rate’ of te wel ‘mate van betrokkenheid’  samen met de negatieve feedback de grootte van je bereik bepaald.

Ik probeerde wat aantekeningen van Paul’s verhaal te maken en terwijl ik druk op mijn schermpje van mijn smartphone aan het typen was moest ik hem steeds vragen of ik het correct had opgeschreven wat hij bedoelde. Ik zag hem rollend met zijn ogen wat verzuchten. Deze materie ging veel dieper dan ik dacht. Het zou hetzelfde zijn als ik iemand die nog nooit een ei had gekookt moest uitleggen hoe je een drie-gangen menu kookt. Die zou mij ook al bij het voorgerecht zijn kwijtgeraakt.
“Hoe gaat het met de Brownies?” vroeg hij me.
“Niet aan te slepen.” Zei ik.
“Oh? Gaat het zo goed?” keek hij zowel verbaasd als verheugd. “Ik zie zo weinig van je op Facebook voorbij komen namelijk”.
“Ja dat besef ik mij ook, ik ben erachter gekomen dat ik een ‘IKOOK avant la Lettre’ ben geworden en misschien moet ik de naam IKOOK toch maar veranderen.” zei ik.
Nu keek Paul me verbazend aan. “Bedoel je dat de naam IKOOK  een landelijk begrip is geworden?
” Ik glimlachte naar hem en zei: “Heb je #IK OOK wel eens vertaald met Google translate naar het Engels?
Dan kan je beter zeggen wereldwijd!”. Over beïnvloeding gesproken!

CYA!

298 totaal aantal vertoningen, 1 aantal vertoningen vandaag

Eén reactie op “BLOG 75: #IKOOK Avant la Lettre”

  1. Ria Blok schreef:

    Prachtig verhaal, Kees, me too , hou de Nederlandse versie maar aan! Anders krijg je zulke rare recepten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *