» BLOG 11: Discriminerende Mango’s bestaan niet..

20 jul, 2015


Het grote voordeel van koken is dat de mogelijkheden om te variëren eindeloos zijn.
Niet alleen de technieken die je kunt toepassen zoals frituren, koken , stomen, bakken of koken m.b.v. stikstof, het zogenaamde ‘Kryo koken’ maar ook het gebruik van een grote verscheidenheid aan groente, fruit, vlees en vis die je vanuit de hele wereld aangeboden krijgt.

Dat maakt het koken ook zo verschrikkelijk leuk en omdat Nederland een nogal trend gevoelig land is vindt je dat ook terug in het assortiment van de Horeca.
Ik weet nog dat ik als leerling met de Chef mee mocht naar Nederlands grootste groothandel, De ISPC in Breda. Ik keek mijn ogen uit, Grote aquariums met honderden kreeften in alle maten, De grootste port collectie van west-Europa. Vissen waar ik wel van gehoord had maar nog niet in het echt had gezien. Amandes, tapijt schelpen en kreukels, alles kon je van dichtbij bekijken, ruiken of aanraken.

“Wat is dat voor iets?”, zei ik tegen de Chef. “dat is een kruising tussen een een maiskolf en een aardbei.” zei hij
Het was een kruising tussen twee soorten van verschillende geslachten, Oftewel ‘Intergenerische Hybride’.
De ISPC was de wereld overgevlogen om deze variant aan zijn klanten te kunnen tonen.
Koken is  meer dan wat lepelen in een pannetje, Het is soms experimenteren naar smaak combinaties waarbij je geen rekening hoeft te houden met de landgrenzen.Voor discrimineren of racisme is er in de keuken geen ruimte.
Een soort multiculturele samenleving in je pan zeg maar.

De stewardess stond druk in gesprek in met de passagier in onze rij die aan het gangpad zat. Ik zat aan het raam en naast me zat Karen, zij had me gevraagd mee te gaan naar Mauritius.
En nu zaten we samen in de Boeing 747 hoog in de lucht. Ik bij het raam en Karen tussen mij en de druk gebarende passagier in.

“Waar hebben ze het over?” vroeg ik aan Karen
Ik kon het namelijk niet volgen want ze spraken nogal zeer snel Frans. Ik moest het dus doen met de gezichtsuitdrukkingen en de gebaren.
“Oh, deze mevrouw wilt niet naast me zitten.” vulde Karen me aan.
“Ik ben namelijk donker gekleurd”.
En dit was aanleiding voor de “gangpadmevrouw’ om de stewardess te vragen of er een andere stoel beschikbaar was.
Maar helaas voor haar mocht ze de hele reis naast het multiculturele duo doorbrengen, Karen en ik!
We kregen tussendoor een bakje Mango, ofwel in Surinaams-Nederlands Manga. Een tropische vrucht uit Azië.
Als ik dat die vrouw verteld zou hebben,  had ze die overheerlijke vrucht waarschijnlijk terug gestuurd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *