» BLOG 26: Ik straalde en Vianen ook

21 sep, 2015

De twee rolgordijnen hangen op ongelijke hoogte net boven de vensterbank.
Het pand waar ik voor sta oogt droevig. Het restaurant dat erin zat is begin dit jaar failliet gegaan.
Best jammer, vind ik.

 

Ik kom er bijna dagelijks langs als ik over de Voorstraat van Vianen loop en elke keer kijk ik er toch even naar. Niet omdat het er zo stil bij ligt maar omdat het een heel mooi pand is, Met cement en bakstenen verbonden aan de evenzo mooie panden aan beide kanten.
Verbonden en droevig terwijl het juist moet stralen.
Ik staar nog wat na en probeer me voor te stellen hoe het gevoeld moet hebben voor degene die uiteindelijk moest besluiten de stekker eruit te trekken. Ooit zal het met een droom begonnen zijn wat voortijdig tot een einde kwam.

Ik ben vastberaden om mijn jongensdroom te verwezenlijken ondanks de vele risico’s die op de loer liggen. Focus, scherpte en alertheid zijn nodig maar het aller belangrijkste is dat ik dicht bij mezelf wil blijven.
Afgelopen vrijdag heb ik een stichting opgericht bij de Notaris, Stichting ‘Ikook‘.
“Heb jij wel eens gehoord van Slow food?” zei de notaris tegen me.
“Dat is het antwoord op fastfood!”
Een nieuwe trend met als waarde om terug te gaan naar de basis. Ingrediënten die geloofwaardig zijn, puur en eerlijk.
” Jij doet dat in mijn ogen ook , Kees. Passie, ambacht en openheid over wat je doet.” zei ze.
Nu weet ik van mezelf dat ik een lekkere kletser kan zijn maar nu wist ik niet echt iets terug te zeggen. Ik werd zelfs verlegen van het compliment.

Alles wat ik schrijf op mijn blog en Facebook voelt nogal anoniem en is het moeilijk te beseffen dat zoveel mensen lezen wat ik schrijf.
Laatst riep iemand me na, “Pannen zijn heet hoor kees!” en dat bracht gelijk een grote glimlach op mijn gezicht. Mensen lezen het echt!
Nu ‘Ikook’ een feit is voelt het ook als echt.
Alle werkzaamheden die ik onderneem voor ‘Ikook’ doe ik als vrijwilliger.

Ik ontvang dus geen loon, geen onkosten maar alle opbrengsten en middelen gaan in de stichting met als doel om uiteindelijk een look and feel beach house restaurantje te kunnen openen aan de Lek in Vianen.

Mijn streven is om juist zoveel mogelijk samen te werken met de ondernemers en winkeliers in Vianen. Want ik ben van mening dat dit de manier is om sterker te worden en zo dus ook Vianen sterker, bruisender en levendiger zal worden.
Ik hoef nu geen keuzes te maken uit financieel gewin voor mezelf en dat voelt voor mij als een groot voordeel om zo elke bouwsteen in elkaar te zetten en te stapelen op de andere.
Hoe mooi en duur je keuken ook is de sleutel tot het succes is een hecht team die samen iets moois willen maken met de juiste ambacht, gedrevenheid en passie om zo de gasten een beleving te geven waar ze graag voor terug komen.
Dit is de volgende stap. Een Vianens team die elkaar sterker maakt en dat uitstraalt met trots.

Vorige week kreeg ik een facebook post van iemand die ik al 33 jaar niet meer gezien en gesproken had. Mijn beste maatje van vroeger waar ik eindeloos mee voetbalde op het pleintje, buskruit speelde, achter de Atari als het regende. Dat kleine dorpje Rockanje aan het strand waar we als beachboys de hele vakantie uithingen.

We verloren elkaar uit het oog toen we beide naar een andere middelbare school gingen.
” Heb jij nu een winkelpand in Vianen? want ik wil wel wat Brownies komen halen! ”
We wisselde onze nummers uit en spraken elkaar na al die tijd voor het eerst aan de telefoon, onze piepstemmetjes van toen hadden we niet meer. Dat was het eerste wat ons beide opviel en het lachen volgde net zoals toen. Maar nu met de baard in de keel.

Het restaurant is er nog niet maar toen hij de Brownies kwam halen straalde Vianen weer een beetje feller.

Eén reactie op “BLOG 26: Ik straalde en Vianen ook”

  1. michel schreef:

    Hoi Kees.
    Het was super leuk je na al die jaren weer eens te zien. Was of we even terug in de tijd waren. Blijf schrijven, blijf bouwen en blijf ook vooral die lekkere brownies bakken. Ze waren heerlijk en de 2 goed gevulde dozen waren dan ook snel leeg. Bedankt voor de gastvrijheid en we houden contact vriend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *