» BLOG 37: Verjaringstermijn van Cadeaukaarten en Zwitserse Alpen

19 dec, 2015

Ik had die nacht erg weinig geslapen toen de eerste zonnestraal mijn auto in scheen.
Het kasteel lichtte steeds meer op vanuit zijn donkere schaduwen.
Toch zat ik nog barstensvol energie, klaarwakker.
Ondanks de lange rit naar Zwitserland, de ondervraging van de wantrouwende douanier die mij de halve nacht vast had gehouden, had ik toch mijn bestemming bereikt.

21 jaar oud en niemand kon mij wat maken,
Zelfs nadat de grappenmaker mijn ANWB wegenkaart had afgenomen.

Over kaarten gesproken, Afgelopen week kreeg ik mijn ontworpen cadeaukaarten voor Ikook.Cooking ‘Brownies on Tour’ binnen.

Ik kan me altijd zo verheugen als ik weer iets nieuws gemaakt heb.
Deze week stond ik op de kerstfair voor het personeel van de Gemeente Vianen.
Met de blaren op mijn handen door het snijden van ruim 800 brownies kruip ik achter mijn laptop en ga ik me eerst verdiepen in de juridische materie van deze bonnen.  En maar goed ook want óók hiervoor zijn wettelijke regels opgesteld die gelden voor zowel de papieren als de plastic creditcard model.

Je hebt namelijk drie varianten Cadeaukaarten:

  • Een kaart waar géén uitgiftedatum en vervaldatum op staat is onbeperkt geldig
  • Een kaart waar alleen een uitgiftedatum op staat is 5 jaar geldig vanaf het moment van aankoop
  • Een kaart waar een uitgiftedatum en een vervaldatum op staat is minimaal 1 jaar geldig.
    En dat laatste over die vervaldatum is een belangrijk gegeven want een kortere geldigheidsduur is dus in strijd met de wet.
    En dit betekent namelijk dat de vervaldatum vernietigd mag worden en de Cadeaukaart onbeperkt geldig is geworden!  In praktijk kom je dat nog veelvuldig tegen dat een bedrijf er geen kennis van heeft genomen en eigenlijk maar wat doet om vervolgens in een vervelende situatie te belanden.
  • Dat is nu precies wat ik voor mezelf wil voorkomen, duidelijkheid is belangrijk en is nu precies wat de wet wil geven.In artikel 236 van het 6de burgerlijk wetboek bij punt G wordt beschreven dat het als onredelijk bezwarend wordt aangemerkt dat een wettelijke verjarings- of vervaltermijn waarbinnen de wederpartij enig recht moet geldend maken, tot een verjarings- onderscheidenlijk vervaltermijn van minder dan een jaar verkort;

Er is maar één uitzondering en dat is wanneer het een actie van een bedrijf betreft waarbij het aannemelijk is dat het product na die tijd niet meer zal bestaan of dat een bedrijf i.p.v. een natuurlijk persoon de bonnen koopt voor de werknemers als geschenk. In dat geval mag er een kortere vervaldatum gegeven worden dan 1 jaar.
Het betekend voor mij in ieder geval dat ik bij het verkopen van mijn Cadeaukaarten nog minimaal één jaar brownies zal moeten bakken en ik vind dat helemaal niet erg!

Maar door dingen vooraf goed te regelen voorkomt dat zoveel problemen.

In mijn ooghoeken zag ik beweging bij de kasteelpoort.
Een klein schichtig mannetje liep door de kier van de poort naar buiten. Hij had mij niet door.
Door de kleding die hij aanhad kon ik zien dat het iemand uit de bediening moest zijn. Een witte blouse met een vestje erover. Ik zag dat het riempje op zijn rug los zat en door zijn snelle passen erachter bungelde.

Toen ik uit de auto stapte en de deur dichtgooide sprong hij nog net van schrik niet in de lucht.
Zijn ogen waren groot en ik hoorde hem zoiets zeggen dat het restaurant nog gesloten was.
“Ik ben gevraagd om in de keuken te komen werken” zei ik.
Het duurde een ogenblik voor het kwartje bij hem viel, of beter gezegd de Zwitserse Frank en toen verwelkomde hij me met een vriendelijke lach.
“Kom maar mee dan breng ik je naar binnen” zei hij.

Door de grote poort kwamen we op een binnenplaats die een nog mooier uitzicht gaf over de stad aan de andere kant van de rivier beneden.
Ik deed de ene indruk na de andere op, zo mooi vond ik het.
Toen we binnen kwamen stelde ik me voor aan de eigenaar- Chef-kok en zijn vrouw en de rest van de bediening en de keukenbrigade.
Het bleek een nogal internationaal gezelschap.
Het schichtige mannetje bleek een Italiaan te zijn en in de keuken stond een Tsjech, een Portugees en een Duitser. Met de Zwitserse Chef-kok en ik erbij bestond het keuken gezelschap uit vijf mensen.
Ik had er zin in en wat mij betreft stond er niets meer in de weg voor een mooi jaar koken in de Zwitserse Alpen, want ook vanuit de keuken had ik een prachtig uitzicht over het dal.
Pas later dacht ik daar heel anders over nadat ik aan de andere kant van het raam in de vrieskou balanceerde op een smal randje…boven de afgrond.

Had ik het het toen maar geregeld en de tijd genomen er even in te verdiepen, net zoals die Cadeaukaarten, dat voorkomt zoveel narigheid…

Wordt vervolgt…

 

 

221 totaal aantal vertoningen, 1 aantal vertoningen vandaag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *