» BLOG 58: Kokospalmsuiker op de Glijbaan

17 aug, 2016

*Klik* ….”te laat!” hoorde ik haar zeggen.
Turend naar haar smartphone  probeerde de oma een actie foto te maken van haar kleinzoon die van de glijbaan naar beneden suisde.
“Nog een keer!” riep ze het jongetje toe.
Hangend op het bankje van de picknick tafel aan de rand van de speeltuin keek ik het schouwspel met een glimlach toe.
Het was grappig te zien hoe ze tot drie keer toe te laat op het knopje drukte terwijl hij al onderaan in het zand beland was.

Eigenlijk vond ik het heel voorspelbaar want soms zie je al aan de manier waarop ze met zo’n telefoon bezig zijn dat ze het niet voor elkaar gaan krijgen.
Na elke 1,2,3 Ja! Gleed hij triomfantelijk naar beneden en zag ik haar een flinke por op de knop geven terwijl hij al weer richting het trappetje liep.
Nog zoiets voorspelbaars, Kinderen die zand en kiezelsteentjes onderaan de glijbaan  leggen om vervolgens te kijken hoe de volgende er door heen glijdt. Geen idee waarom ze dat doen eigenlijk? Of bijvoorbeeld niet schommelen maar op het zitje draaien tot de touwen niet meer verder kunnen en dan tollen en hard wiehoeeee roepen.

Ze lijken er nooit genoeg van te krijgen net zoals ik dat heb met het bekijken van kookboeken in de winkel. Het zou voorspelbaar zijn als je denkt dat ik naar de recepten kijk maar het tegendeel is eigenlijk waar. Ik kijk alleen maar naar de voor en achterkant van het boek en wat er zoal aan lokkende zinnen op staan om dat  je te verleiden dat ene boek te kopen. (H)eerlijk Makkelijk, Power Food, Snelle recepten, Meer dan 100 simpele gerechten die superleuk zijn om te maken.

Als ik makkelijk wil koken maak ik wel een gehaktbal met gebakken aardappeltjes en gekookte snijbonen. Als ik snel wil koken gooi ik wel een pizza in de oven die na 8 minuten klaar is. Als ik gezond wil koken snij ik wel een krop sla in stukken. Powerfood?  Simpele gerechten? Geen idee wat ik daar mee zou moeten. Zou iemand die niet van koken houdt  deze boeken wel kopen of belanden die ook al snel in de boekenkast?

Ik hou van kookboeken waar de klassieke kooktechniek in zit.
Recepten van de oude garde die nog soms  knap lastig zijn om te maken. Die snelle hutsefluts meng de boel maar door elkaar gerechten en kijk eens wat een heerlijke gezonde Bio, healthy, makkelijke power maaltijd er op je bord ligt? daar loop ik gewoon niet warm voor en die mooie marketing zinnetjes op die boeken weten mij niet te verleiden.

Het gekke is dat ik 90% van mijn kookboeken nooit gelezen heb op mijn klassieke keukenleerboeken na dan. Als je de techniek beheerst kan je zelf bepalen hoe en wat je maakt. Daar heb je die kookboeken echt niet voor nodig. Hooguit om wat te bladeren naar een globaal ideetje en zelf iets uit te proberen zoals  dat zand op de glijbaan.
En toch is er een hele grote ‘Maar’ die mij al heel lang bezig houd. Iets waarover zoveel mensen het hebben. Wat altijd weer in gesprekken ter sprake komt. Ook bij ons thuis.
Deze ‘Maar ’ staat synoniem voor ‘Afvallen’ of  ‘Ik kan het best hebben!’

Ik hoef misschien niet af te vallen maar hé, ik ben niet het braafste jongetjes van de klas. Zodra die frikandel uit de frituur van het bedrijfsrestaurant komt begint die al mijn naam te roepen. Op een verjaardag  staat dat slagroomgebakje al naar mij te zwaaien en ik zwaai enthousiast terug.
‘Ik kan het toch hebben’ betekent gewoon een smoes om ongezond te eten terwijl ik het niet moet doen. Iemand ‘die het kan hebben’ kan net zoveel moeite hebben om die vette snack te laten staan dan degene die wilt afvallen .
Maar deze week gebeurde er iets wat zelfs ik niet kon voorspellen.
Of ik Brownies wilde maken zonder suiker. Nou niet helemaal zonder suiker maar in ieder geval zonder kristal of basterdsuiker.

“Mag hij wel Kokospalmsuiker? “ vroeg ik.
Ja dat bleek te mogen. Hij heeft Multiple Sclerose en daar is ook suiker een belangrijk onderwerp. Nu heb ik al een aantal blogs geschreven over suiker en het onderwerp blijft voor mij zo boeiend dat ik mij er in blijf verdiepen. Lees hier mijn Blog over Zoete Scheten bijvoorbeeld.

Het eerste verzoek die ik destijds kreeg was of ik mijn Brownies Glutenvrij kon maken, daarna Lactosevrij en nu ook vrij van geraffineerde suiker. Ik heb inmiddels een vaste klantenkring die speciaal deze Brownies bij mij bestellen. “ Ik doe jou Brownies in de vriezer en dan neem ik er elke dag een mee naar mijn werk voor bij de koffie, heerlijk!” zo vertelde mij iemand die alleen maar Glutenvrij mag.

Vanmorgen kreeg ik een telefoontje met, voor mij, heel speciale complimenten over mijn nieuwe Brownie en hij plaatste direct een nieuwe bestelling.
Nu kan ik dus officieel zeggen dat ik een Brownie heb gemaakt die Glutenvrij, Lactosevrij en zonder witte of bruine geraffineerde suiker van suikerbiet of suikerriet en door de fijnproevers is goed gekeurd.
De heerlijke licht karamelsmaak van Kokospalm proef je met de donkere chocolade van meer dan 85% cacao.

img1471376561644.jpg

Met trots ga ik de Brownie SUND aan de collectie toevoegen!

 

188 totaal aantal vertoningen, 1 aantal vertoningen vandaag

Eén reactie op “BLOG 58: Kokospalmsuiker op de Glijbaan”

  1. Andrea van den Bosch schreef:

    Gefeliciteerd, missie geslaagd. Helemaal te gek! En uiteraard heel veel succes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *